Okresowa kontrola techniczna obiektów – place zabaw też muszą przejść!

Okresowa kontrola techniczna placów zabaw wchodzi w zakres obowiązków, związanych z utrzymaniem obiektów we właściwym stanie. Obowiązki te regulują odpowiednie przepisy, zgodnie z którymi obiekty muszą być poddawane regularnym i doraźnym kontrolom stanu technicznego. Kontrole te zaś mogą być przeprowadzane jedynie przez odpowiednio wykwalifikowane osoby. Jak to wygląda w praktyce?

plac-zabaw

Cel przeglądu placu zabaw

Obiekty takie jak place zabaw, sale zabaw, plenerowe siłownie czy skateparki muszą być regularnie kontrolowane przez odpowiednio do tego przygotowany personel. W zależności od rodzaju obiektu czynności kontrolne określają różne normy.

Jak tłumaczy nasz rozmówca, specjalista z firmy BAKS w Katowicach, która zajmuje się okresowymi przeglądami budynków oraz różnego rodzaju obiektów:

Place zabaw powinny przechodzić regularne przeglądy w celu wykrycia ewentualnych usterek czy awarii, wynikających ze zużycia wyposażenia. Place zabaw są obiektami ogólnodostępnymi, przez co narażone mogą być również na akty wandalizmu. Ponadto wystawione są na niekorzystne działanie czynników atmosferycznych, a te mogą doprowadzać elementy konstrukcyjne np. do korozji.

Jak wygląda okresowa kontrola placu zabaw

Okresowa techniczna kontrola placu zabaw składa się z szeregu czynności, wykonywanych przez wykwalifikowany personel firm zajmujących się inspekcją obiektów. Weryfikuje on stopień zużycia wyposażenia placu zabaw oraz ocenia jego użyteczność. Podczas swojej pracy inspektorzy kierują się normą PN-EN 1176-1 i 7, która określa rodzaje i czas przeglądów, jakim należy poddawać place zabaw oraz normą PN-EN 1176-7:2009, która dotyczy dokumentacji całego procesu kontroli.

Według normy PN-EN 1176-1 i 7 place zabaw powinny być poddawane trzem rodzajom przeglądów: oględzinom okresowym co 1-7 dni, kontroli funkcjonalnej co 1-3 miesiące oraz kontroli corocznej – głównej. Oględziny okresowe pozwalają na szybkie odkrycie usterek i awarii będących wynikiem zużycia, działania czynników atmosferycznych i wandalizmu. Przedmiotem oględzin jest stan techniczny sprzętu oraz stan czystości nawierzchni placu. W ich trakcie inspektor może wskazać np. na uszkodzone części wyposażenia placu, niebezpieczne, ostre krawędzie i elementy, brak części konstrukcyjnych lub ich nadmierne zużycie oraz potłuczone butelki na placu.

Kontrola funkcjonalna zaś to rodzaj przeglądu, który polega na bardziej szczegółowej ocenie stanu zużycia placu zabaw. Podczas kontroli corocznej, czyli głównej, inspektorzy z kolei oceniają ogólny poziom bezpieczeństwa całego wyposażenia placu zabaw wraz z fundamentami i nawierzchnią. Opisują zniszczenia wywołane działaniem niekorzystnych warunków pogodowych oraz dokonują oceny zmiany poziomu bezpieczeństwa, która zaszła w wyniku dokonanych już napraw. Okresowa kontrola techniczna placu zabaw może wymagać rozmontowania niektórych sprzętów, wchodzących w skład wyposażenia placu lub nawet wykopywania ich z gruntu.

Norma PN-EN 1176-7:2009 natomiast mówi, iż każda kontrola placu zabaw musi być odpowiednio udokumentowana. W zależności od rodzaju przeglądu, kompetencje inspektorów mogą się różnić. Właściciel placu zabaw zaś ma zalecenie, aby zapewniać odpowiedni plan poszczególnych kontroli w celu zapobiegania wypadkom. Brak odpowiedniego nadzoru nad tego typu obiektami stanowi niestety bardzo często przyczynę nieszczęśliwych zdarzeń.

Wyżej wymienione normy zalecają 3 rodzaje przeglądów. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaleca przeglądy coroczne. Prawo Budowlane zaś zobowiązuje właścicieli placów zabaw do przeprowadzania kontroli obiektów co 5 lat. Biorąc pod uwagę specyfikę obiektów, jakimi są place zabaw dla dzieci, 5 lat to bardzo długi czas. Stąd apel do właścicieli placów zabaw, aby podążali za zaleceniami norm PN-EN 1176-7:2009 i PN-EN 1176-1 i 7. W ten sposób mogą oni bowiem realnie zadbać o bezpieczeństwo dzieci korzystających z ich obiektów.

śr. ocena 5 / głosów 5